დიდი სტუდიების მიერ მხარდაჭერილ დაჯილდოების სეზონში იშვიათია, რომ Film Independent Spirit Awards-სა და ოსკარებს შორის დიდი გადაკვეთა შეინიშნებოდეს. Gotham Awards-ის ერთგვარი დასავლეთ სანაპიროს ბიძაშვილი, Indie Spirits ხშირად აღნიშნავს იმ ფილმებს, რომლებიც აკადემიამ თავისი ნომინაციებიდან გამოტოვა. თავად ცერემონია (რომელზეც დღისით დალევაცაა ნებადართული) უფრო სახალისოა, ვიდრე უფრო კონსერვატიული პროფესიული გაერთიანებების დაჯილდოებები, რომლებიც წინ უძღვის ასევე სერიოზულ ოსკარის ცერემონიას. თუმცა, Indie Spirits მაინც საკმაოდ მნიშვნელოვანია კამპანიის სტრატეგებისთვის და იმ ადამიანებისთვის, ვინც მათ ასაქმებს. ისინი დაჯილდოების სეზონის შუაგულში ტარდება და ნებისმიერი სატელევიზიო ღონისძიება (წლევანდელი ცერემონია YouTube-ზე გადაიცა, რაც ვფიქრობ, უკვე ტელევიზიად ითვლება) სასიცოცხლო მნიშვნელობის კამპანიის გაჩერებად აღიქმება. ისინი ზუსტად არ გამოდგება პროგნოზირებისთვის, მაგრამ Indie Spirits-ზე ჯილდოს მიღება გამარჯვებულს მაინც შეუძლია დამატებითი იმპულსი მისცეს. წლევანდელი წლის მთავარი გამარჯვებული Netflix-ის ფილმი „Train Dreams“ გახდა, ხუთი საუკეთესო მხატვრული ფილმის ნომინანტიდან ერთადერთი, რომელიც ასევე ოსკარის ნომინანტია საუკეთესო სურათის კატეგორიაში. ბუნებრივია, „Train Dreams“-ის მიერ შაბათ-კვირას სამი ჯილდოს (საუკეთესო მხატვრული ფილმი, საუკეთესო რეჟისორი და საუკეთესო ოპერატორული ნამუშევარი) მოპოვება მას პატარა ოსკარის პრეტენდენტად აქცევს, რომელსაც 15 მარტის ცერემონიაზე შესაძლოა ტროფეის აღება შეეძლოს. ვაღიარებ, რომ ცოტა ვნერვიულობდი, როდესაც Netflix-მა რეჟისორ კლინტ ბენტლის ადაპტაცია დენის ჯონსონის ნოველისა გასულ სეზონზე Sundance-ზე მისი აღიარებული დებიუტის შემდეგ შეიძინა. შესაძლოა, დეჟა ვუს განცდა მქონდა, იმის გათვალისწინებით, რომ ბენტლის ბოლო ფილმი „Sing Sing“ – რომელიც გრეგ ქვედარმა გადაიღო, ბენტლის სცენარისტმა პარტნიორმა, რომელთან ერთადაც მან „Train Dreams“ მოარგო – ვერ მიიღო საუკეთესო სურათის ნომინაცია, რასაც ბევრი ექსპერტი ელოდა. დიახ, ქოლმან დომინგოს საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის ნომინაცია ერგო, ქვედარმა და ბენტლიმ კი ადაპტირებული სცენარის ნომინაცია მიიღეს (რომელიც კლარენს მაკლინთან, რომელმაც ფილმში საკუთარი თავი ითამაშა, და ჯონ „Divine G“ უაითფილდთან გაიზიარეს) ორიგინალური სიმღერის ნომინაციასთან ერთად. შემოდგომის მოახლოებისას და Netflix-ის გადატვირთული განრიგის ნახვისას, რომელიც მოიცავდა კეტრინ ბიგელოუს „დინამიტის სახლს“ („A House of Dynamite“), ნოა ბაუმბახის „ჯეი კელის“ („Jay Kelly“) და რაიან ჯონსონის „გაიღვიძე, მკვდარო: „დანები გარეთ“ საიდუმლოებას“ („Wake Up, Dead Man: A Knives Out Mystery“) – ყველა ვარსკვლავური მონაწილეობით წინა ოსკარის ნომინანტებისგან (და ოსკარის გამარჯვებული ბიგელოუსგან) – დარწმუნებული ვიყავი, რომ „Train Dreams“ ამ აურზაურში დაიკარგებოდა. როდესაც გილერმო დელ ტოროს „ფრანკენშტეინმა“ შემოდგომის ფესტივალებიდან მიღებული სუსტი ხმაურის შემდეგ თავი აღადგინა და სტრიმინგ პლატფორმაზე ნამდვილ ჰიტად იქცა, ჩანდა, რომ საუკეთესო სურათის კატეგორიაში Netflix-ის მხოლოდ ერთი ფილმისთვის თუ მოიძებნებოდა ადგილი. მიუხედავად ამისა, „Train Dreams“ აგრძელებდა წინსვლას. მიუხედავად იმისა, რომ მისმა ვარსკვლავმა, ჯოელ ეჯგერტონმა, საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის ნომინაცია ვერ მიიღო (რაც გასაგებია ხალხმრავალ და კონკურენტულ რბოლაში), ფილმმა მაინც მოიპოვა ოთხი ოსკარის ნომინაცია: საუკეთესო სურათი, ადაპტირებული სცენარი, ოპერატორული ნამუშევარი და ორიგინალური სიმღერა. (სამწუხაროდ, ნიკ ქეივი და ფილმის კომპოზიტორი ბრაის დესნერი ოსკარებზე სათაურ სიმღერას არ შეასრულებენ, რადგან შოუს პროდიუსერებმა გადაწყვიტეს ეთერი მხოლოდ ორ სიმღერას დაუთმონ: „I Lied To You“ ფილმიდან „Sinners“ და დაუმარცხებელი „Golden“ ფილმიდან „KPop Demon Hunters“.) ახლა, მე მეეჭვება, რომ „Train Dreams“-მა „One Battle After Another“ საუკეთესო სურათის კატეგორიაში დაამარცხოს; თუ ამ უმაღლეს კატეგორიაში რაიმე მოულოდნელობა მოხდა, ეს ალბათ Warner Bros.-ის სხვა მთავარი პრეტენდენტის, „Sinners“-ის გამარჯვება იქნება. KPop Demon Hunters-ის შეჩერება კი საერთოდ შეუძლებელია. მაგრამ ოპერატორ ადოლფო ველოსოს შესაძლოა უპირატესობა ჰქონდეს ოპერატორული ნამუშევრის რბოლაში; მისი Indie Spirit-ის გამარჯვებას მსგავსი აღიარება მოჰყვა Critics Choice-სა და Los Angeles Film Critics Association-ზე. თუმცა, მას კონკურენციას უწევს რბოლის მთავარი პრეტენდენტი (და ლიდერი): „Sinners“-ის ოპერატორი ოტომ დიურალდ არკაპო, რომელიც ამ კატეგორიაში გამარჯვების შემთხვევაში პირველი ქალი გახდება. შეუძლია თუ არა პატარა, მშვიდ „Train Dreams“-ს ნამდვილად დაამარცხოს ბომბასტური „Sinners“, რომელსაც რეკორდული 16 ოსკარის ნომინაცია აქვს, რაც მის შანსებს აძლიერებს? ადაპტირებული სცენარის რბოლაში კი ვფიქრობ, რომ „Train Dreams“-ს შანსი აქვს. თუ „One Battle After Another“ საუკეთესო რეჟისორის კატეგორიაში აშკარა ფავორიტია (პოლ თომას ანდერსონმა DGA-ის ჯილდო 7 მარტს მოიპოვა), შესაძლოა ამომრჩევლებს მოუნდეთ სიყვარულის გაზიარება და ადაპტირებული სცენარი სხვა ფილმს მიანიჭონ. ანდერსონის ეპიკური ფილმი ძალიან თავისუფლადაა ადაპტირებული თომას პინჩონის „Vineland“-იდან; თუ რომელიმე ამომრჩეველს წაკითხული აქვს წიგნი, მათ ეცოდინებათ, რომ ფილმს თითქმის ორიგინალური სიუჟეტი აქვს, თუმცა პინჩონის ნამუშევრის თემებს ინარჩუნებს. თუ ისინი ზუსტი ადაპტაციების მიმდევრები არიან, შესაძლოა უფრო მეტად მიდრეკილნი იყვნენ ხმა მისცენ „Hamnet“-ს ან „Train Dreams“-ს – განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ორივე ბევრად უფრო ახალი წიგნია „Vineland“-თან, რომელიც 1990 წელს გამოიცა, და მერი შელის „ფრანკენშტეინთან“, რომელიც 1818 წელს გამოიცა, შედარებით.