ფილმ „I Swear“-ის ტრიუმფი BAFTA-ზე და ჯონ დევიდსონის სკანდალური გამოსვლა

ფილმი „I Swear“ ბოლო დროს მრავალი მიზეზის გამო მოექცა ყურადღების ცენტრში, თუმცა ყველა მათგანი ხელსაყრელი არ ყოფილა. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმს 2025 წელს უკვე ჰქონდა კინოთეატრებში ჩვენება, ის ახლა მთავარ განხილვის საგნად იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ამაღლებული პროფილი ნაწილობრივ განპირობებულია „I Swear“-ის შექმნაში ჩადებული დიდი შრომით, არსებობს კიდევ ერთი, გაცილებით კონკრეტული ახსნა, რომელსაც პროექტის ხარისხთან არაფერი აქვს საერთო. მან გამოიწვია მიმდინარე დისკუსია ფილმის მთავარ თემაზე. გარკვეულწილად, ეს დისკურსი კარგია, მაგრამ სხვა ასპექტებით – არც ისე. „I Swear“-ის პრემიერა დიდ ბრიტანეთში გასული წლის სექტემბერში შედგა, მაგრამ ფილმი ახლა ფართო დისტრიბუციის ზღვარზეა. ის წარმოადგენს ბიოგრაფიულ ფილმს ნამდვილ შოტლანდიელ მამაკაცზე, ჯონ დევიდსონზე, რომელსაც ფილმში რობერტ არამაიო განასახიერებს. დაახლოებით 8 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით გადაღებული „I Swear“ გვიამბობს, როგორი იყო დევიდსონის ცხოვრება ტურეტის სინდრომთან ერთად, ძირითადად მისი ახალგაზრდობის წლებზე ფოკუსირებით. ის ასევე არის 1989 წლის დოკუმენტური ფილმის, „ჯონი გიჟი არ არის“ (John's Not Mad), სკრიპტირებული გაგრძელება, რომელშიც ნამდვილი ჯონ დევიდსონი მონაწილეობდა იმ დროს, როდესაც ტურეტის სინდრომი ძალიან ცუდად იყო გაგებული. „I Swear“-მა ძალიან კარგად იასპარეზა ბოლო BAFTA-ს დაჯილდოებაზე, მაგრამ ეს ღონისძიება ფილმის მიერ მოგებული ჯილდოების გარდა სხვა მიზეზებითაც დაამახსოვრდათ. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არ იყო განსაკუთრებით მაღალი პროფილის გამოცემა, „I Swear“ სულ ხუთ კატეგორიაში იყო ნომინირებული 2026 წლის ბრიტანეთის კინოაკადემიის დაჯილდოებაზე. ბიოგრაფიული ფილმი წარდგენილი იყო ნომინაციებში: „გამორჩეული ბრიტანული ფილმი“, „საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი მთავარ როლში“, „საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი მეორეხარისხოვან როლში“, „საუკეთესო ქასთინგი“ და „საუკეთესო ორიგინალური სცენარი“. „I Swear“-მა ამ ხუთი კატეგორიიდან ორში გაიმარჯვა და BAFTA-ს ჯილდოები წაიღო „საუკეთესო მსახიობი მამაკაცისთვის მთავარ როლში“ (რობერტ არამაიო) და „საუკეთესო ქასთინგისთვის“ (ლორენ ევანსი). არამაიომ ჯილდოსთვის ინდუსტრიის ისეთ დიდ სახელებს აჯობა, როგორებიც არიან ტიმოთი შალამე ფილმისთვის „მარტი სუპრიმი“ (Marty Supreme) და ლეონარდო დიკაპრიო ფილმისთვის „ერთი ბრძოლა მეორის მიყოლებით“ (One Battle After Another). „I Swear“-ის ვარსკვლავმა ასევე მოიპოვა იგივე BAFTA ეთან ჰოუკს ფილმისთვის „ლურჯი მთვარე“ (Blue Moon), ჯესი პლემონს ფილმისთვის „ბუგონია“ (Bugonia) და მაიკლ ბ. ჯორდანს ფილმისთვის „ცოდვილები“ (Sinners) წინ. ძირითადად, არამაიო ერთადერთი უცნობი სახე იყო. არც სირცხვილი ყოფილა იმ ჯილდოებთან დაკავშირებით, რომლებშიც „I Swear“-მა ვერ გაიმარჯვა. „გამორჩეული ბრიტანული ფილმის“ ჯილდო „ჰამნეტს“ (Hamnet) გადაეცა, შონ პენმა „საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის“ მიიღო ჯილდო „ერთი ბრძოლა მეორის მიყოლებით“ ფილმით, ხოლო „საუკეთესო ორიგინალური სცენარისთვის“ რაიან კუგლერს გადაეცა ჯილდო „ცოდვილებით“ (Sinners). „I Swear“-სა და მის 2026 წლის BAFTA-ს კონკურენტებს შორის წარმოების ღირებულებებში არსებული უზარმაზარი განსხვავების გათვალისწინებით, ფილმს წარმოუდგენლად შთამბეჭდავი შედეგი ჰქონდა. სამწუხაროდ, „I Swear“-ის ღამე BAFTA-ზე არ განიხილება იმ კუთხით, თუ რამდენი ჯილდო მოიგო ან რამდენ ნომინაციაში იყო წარდგენილი. როდესაც ფილმ „ცოდვილების“ თანავარსკვლავები მაიკლ ბ. ჯორდანი და დელროი ლინდო სცენაზე იმყოფებოდნენ, რათა „საუკეთესო სპეციალური ვიზუალური ეფექტების“ ჯილდო გადაეცათ „ავატარი: ცეცხლი და ფერფლი“ (Avatar: Fire & Ash)-სთვის, გაისმა რასისტული შეურაცხყოფა. ეს შეძახილი საბოლოოდ ჯონ დევიდსონს მიაწერეს, რომელიც „I Swear“-ის სხვადასხვა ნომინაციის გამო იყო დამსწრე. ტურეტის აქტივისტმა მომხდარი თავის მდგომარეობას მიაწერა, რაც ზოგიერთი ადამიანისთვის, ვინც მასთან ერთად ცხოვრობს, შეიძლება გულისხმობდეს სიტყვების ან ფრაზების უნებლიე ყვირილს. გამოცემა Variety-სთან საუბარში დევიდსონმა განმარტა: „მინდა ადამიანებმა იცოდნენ და გაიგონ, რომ ჩემს ტიკებს არანაირი კავშირი არ აქვს იმათან, რასაც ვფიქრობ, ვგრძნობ ან მჯერა. ეს არის უნებლიე ნევროლოგიური დარღვევა. ჩემი ტიკები არ არის განზრახვა, არ არის არჩევანი და არ არის ჩემი ღირებულებების ანარეკლი.“ მან მოიყვანა სხვა მაგალითებიც ემოციური აფეთქებებისა და ძალადობრივი ქმედებების, რომლებიც მისი კონტროლის მიღმა იყო მისი მდგომარეობის გამო. მიუხედავად ამისა, არსებობენ ისეთებიც, რომლებიც დევიდსონს ადანაშაულებენ ჯორდანისა და ლინდოს მიმართ შეურაცხყოფის განზრახ ყვირილში. მან რამდენჯერმე უარყო ეს, განმეორებით განმარტა, რომ ბრალი მის ტურეტის სინდრომს მიუძღვის, როგორც ეს მრავალჯერ ყოფილა წარსულში. Hollywood Reporter-ის მიერ გავრცელებული განცხადება აჩვენებს, რომ BAFTA „უპირობოდ“ ბოდიშს უხდის ჯორდანს და ლინდოს, ასევე ნებისმიერ სხვა დაზარალებულს. დევიდსონის BAFTA-ს გამოსვლის შედეგად უნებლიედ მოპოვებულმა საჯაროობამ ადამიანებს გაუჩინა კითხვა, როდის შეძლებენ „I Swear“-ის ნახვას. ფილმის გამოშვების გეგმა ცოტა რთულია, მაგრამ არც ისე ძალიან. დიდ ბრიტანეთში, „I Swear“-ის სტრიმინგი შესაძლებელი იქნება Netflix-ზე 2026 წლის 10 მარტიდან. ეს არის StudioCanal-თან ადრეული გამოშვების გარიგების ნაწილი. თუმცა, საერთაშორისო აუდიტორიას ცოტა ხანს მოუწევს ლოდინი. Sony Pictures Classics-მა მოიპოვა დისტრიბუციის უფლებები აშშ-სთვის, ლათინური ამერიკისთვის, პორტუგალიისთვის, თურქეთისთვის, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიისთვის, სამხრეთ კორეისთვის და აღმოსავლეთ ევროპის უმეტესი ნაწილისთვის. სტრიმინგზე პირდაპირ მოხვედრის ნაცვლად, „I Swear“ ჯერ კინოთეატრებში გამოვა ამ ტერიტორიებზე, ისევე როგორც დიდ ბრიტანეთში. საერთაშორისო ჩვენებები დაიწყება 2026 წლის 24 აპრილს. ჯერჯერობით უცნობია, მოხვდება თუ არა ფილმი საბოლოოდ Netflix-ზე დიდი ბრიტანეთის ფარგლებს გარეთ, თუ სხვა სტრიმინგ სერვისზე. მათთვის, ვინც ეძებს ორიგინალ, ნახევარსაათიან დოკუმენტურ ფილმს „ჯონი გიჟი არ არის“ (John's Not Mad), ის ამჟამად არ არის განთავსებული სტრიმინგ სერვისებზე რეგულარული გამოწერის ნაწილად. თუმცა, მისი დაქირავება შესაძლებელია Prime Video-დან იმ აუდიტორიისთვის, ვისაც აინტერესებს მისი ნახვა „I Swear“-ის ნახვამდე ან მის შემდეგ. ჩვენ გვსურს მოვისმინოთ თქვენი აზრი! გააზიარეთ თქვენი მოსაზრებები.