„The Beatles“-ის დაშლის შემდეგ, პოლ მაკარტნის შემდგომ პროექტებს თავიდან რთულად მიუღწევიათ წარმატებისთვის. მაკარტნის პირველი ორი სოლო ალბომი, „McCartney“ და „RAM“, კრიტიკოსებისა და ფანების მხრიდან გაკრიტიკდა, ხოლო მისი შემდეგი ჯგუფის, „Wings“-ის პირველ ალბომს, „Wild Life“-ს, დიდი წარმატება არ ჰქონია. ჯგუფის შექმნისას მაკარტნი მტკიცედ იყო გადაწყვეტილი, რომ ყველაფერი ნულიდან დაეწყო. მან ჯგუფი ინგლისის მასშტაბით ტურნეზე წაიყვანა, მაგრამ სტადიონებისა და თეატრების ნაცვლად, ისინი საუნივერსიტეტო დარბაზებს სტუმრობდნენ. მაკარტნი თავის დოკუმენტურ ფილმში, „Man on the Run“, იხსენებს, რომ ისინი წინასწარი შეტყობინების გარეშე გამოცხადდებოდნენ ხოლმე და კონცერტის გამართვას სთავაზობდნენ, შესასვლელში კი მხოლოდ 50 პენსს ითხოვდნენ. დღის ბოლოს, მათი დაუღალავი შრომის სანაცვლოდ, მათ უამრავი ხურდა ფული რჩებოდათ. 1973 წელს, „Wild Life“-ის გამოსვლიდან ერთ წელზე ცოტა მეტი ხნის შემდეგ, ჯგუფმა გამოუშვა ალბომი „Red Rose Speedway“, რომელსაც მნიშვნელოვნად უკეთესი შედეგი ჰქონდა. ეს კომერციული წარმატება იყო, თუმცა არაერთგვაროვანი შეფასებები მოჰყვა. იმის დანახვაზე, რომ მისი ძალისხმევა ნაყოფს იღებდა, მაკარტნიმ გადაწყვიტა, მომავალი ალბომისთვის რაღაცები შეეცვალა. მაგრამ მას არ შეეძლო სცოდნოდა, რამდენი დაბრკოლების გადალახვა მოუწევდა. 1973 წელს პოლ მაკარტნის სურდა, „Wings“-ის შემდეგი ალბომისთვის სიტუაცია შეეცვალა. ამიტომ, მან მოითხოვა EMI-ის ყველა სტუდიის სია, რომლებიც მსოფლიოს მასშტაბით ჰქონდათ. მან დაინახა, რომ ნიგერიის ქალაქ ლაგოსში იყო სტუდია და იფიქრა, რომ ეს იყო იდეალური ადგილი რევოლუციური ალბომის ჩასაწერად. მას წარმოედგინა, როგორ იქნებოდა გარშემორტყმული აფრიკელი მუსიკოსებით, მათი რიტმებით შთაგონებული, და დაუყოვნებლივ დაჯავშნა სტუდია. პრობლემები ლაგოსში ჩასვლამდეც დაიწყო. გამგზავრებამდე ერთი ღამით, მაკარტნის დაუკავშირდნენ დრამერი დენი სეიველი და გიტარისტი ჰენრი მაკკალოუ. მათ აცნობეს, რომ ჯგუფიდან მიდიოდნენ. მაკარტნი მაშინვე განრისხდა. მათ შემცვლელების მოძებნის დრო არ ჰქონდათ, ამიტომ ალბომის ჩაწერა ან უნდა გადაედოთ, ან სამი წევრით უნდა გაეკეთებინათ: მაკარტნი, მისი მეუღლე ლინდა და გიტარისტი დენი ლეინი. მაკარტნიმ გადაწყვიტა, ლაგოსში მხოლოდ სამით წასულიყო და „საუკეთესო ალბომი, რაც კი ოდესმე გსმენიათ,“ გაეკეთებინა, რათა სეიველისთვის და მაკკალოუსთვის ეჩვენებინა, რა შეცდომა დაუშვეს. გაბედული ნაბიჯი, რომელმაც „ფაბ ფორისთვის“ ყველაფერი შეცვალა. როდესაც ისინი ლაგოსში ჩავიდნენ, მაკარტნიმ სწრაფად მიხვდა, რომ ყველაფერი არც ისე გლამურული იქნებოდა, როგორც წარმოედგინა. სტუდია მხოლოდ ნახევრად იყო აშენებული, ხოლო ადგილი, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ, არც ისე უსაფრთხო იყო. მიუხედავად ამისა, მათ მაქსიმალურად გამოიყენეს სიტუაცია, კვირის განმავლობაში ჩაწერით იყვნენ დაკავებულნი, შაბათ-კვირას კი ნიგერიულ კულტურასა და მუსიკაში ეფლობოდნენ. მუსიკოსმა ფელა კუტიმ განსაკუთრებული გავლენა მოახდინა მაკარტნიზე, თუმცა თავდაპირველად კუტი ფრთხილად იყო მაკარტნის ჯგუფის მიმართ, ფიქრობდა, რომ ის ლაგოსში აფრიკული მუსიკის ექსპლუატაციის მიზნით ჩავიდა. თუმცა, როგორც კი მაკარტნიმ მას ტრეკები აჩვენა, მიხვდა, რომ ეს ასე არ იყო, და მათ კარგი ურთიერთობა ჩამოუვარდათ. ჯგუფის თითქმის ნახევრის დაკარგვით გამოწვეული სირთულეების გადალახვის შემდეგ, მათ სასიამოვნო დინამიკა ჩამოუყალიბდათ. პოლ მაკარტნიმ მთელი ალბომის განმავლობაში დრამებზე დაკვრა ითავა, დენი ლეინი და ლინდა მაკარტნი კი მას მხარს უჭერდნენ და იმდენ ინსტრუმენტზე უკრავდნენ, რამდენიც საჭირო იყო. სესიური მუსიკოსები მხოლოდ რამდენიმე ტრეკისთვის მოიწვიეს, სიმღერების უმეტესობას კი მხოლოდ სამი მათგანი ართმევდა თავს. მაგრამ ჩაწერის პირველივე კვირებში ჯგუფი კიდევ ერთ დიდ დაბრკოლებას წააწყდა. „Man on the Run“-ში პოლ მაკარტნი იხსენებს, რომ ერთ ღამეს, როდესაც ის და ლინდა სტუდიიდან ბრუნდებოდნენ (ზონაში, რომელზეც გააფრთხილეს, რომ ღამით უსაფრთხო არ იყო), მათ დაინახეს მანქანა, რომელიც მათ გვერდით გაჩერდა. წყვილი დანით დააყაჩაღეს, და მიუხედავად იმისა, რომ მათთან ბევრი ძვირფასი ნივთი არ ჰქონდათ, პოლ მაკარტნის თან ჰქონდა „Band on the Run“-ის ადრეული ტრეკების დემო ფირები და ხელნაწერი ტექსტები. მაკარტნიმ თქვა, რომ მოგვიანებით მიხვდნენ, რა ბედნიერები იყვნენ, რომ ცოცხლები გადარჩნენ, განსაკუთრებით იმის გამო, რომ ლინდა მაკარტნიმ ყაჩაღებთან კამათი დაიწყო და უყვირებდა, რომ არ დაეზიანებინათ იგი. როდესაც სტუდიაში დაბრუნდნენ, მაკარტნი, რა თქმა უნდა, ძალიან განაწყენებული იყო სიტუაციით, მაგრამ ეს იყო უბრალოდ კიდევ ერთი იმ მრავალი დაბრკოლებიდან, რომელთა გადალახვაც მათ ალბომის შექმნის გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ მოუწიათ. ასე რომ, ისინი სწრაფად დაუბრუნდნენ მუშაობას, დემოები თავიდან გააკეთეს და შედეგი მაკარტნის ერთ-ერთი ყველაზე საკულტო ალბომი იყო. „Band on the Run“ გამოვიდა 1973 წლის ნოემბერში და დღემდე „Wings“-ის ყველაზე წარმატებული ალბომია. მან პირველი ადგილი დაიკავა როგორც შეერთებულ შტატებში, ისე გაერთიანებულ სამეფოში, მაგრამ ირონიულია, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ეს იყო პირველი ალბომი „The Beatles“-ის დაშლის შემდეგ, რომელმაც კრიტიკოსების მოწონება დაიმსახურა, „Man on the Run“-ში პოლ მაკარტნი ამბობს, რომ თავისი კარიერაში პირველად, არ აინტერესებდა, მოეწონებოდა თუ არა ხალხს, რადგან მას თავად უყვარდა. „Man on the Run“-ის პრემიერა Prime Video-ზე 27 თებერვალს შედგება.