პოლ მაკარტნის კარიერის განხილვისას, ადვილია მისი მთელი პოსტ-ბითლზისეული მოღვაწეობის ერთ ქვაბში მოქცევა. შედეგად, ბევრმა ახალგაზრდა თაყვანისმცემელმა შესაძლოა არ იცოდეს მისი ბენდის, „უინგსის“ (Wings) შესახებ, რომელიც მან The Beatles-ის შემდეგ შექმნა და რომელიც 1970-იან წლებში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. ჯგუფის ძირითადი შემადგენლობა იყო პოლ მაკარტნი (ვოკალი და ბასი), ლინდა მაკარტნი (კლავიშები) და დენი ლეინი (გიტარა და ბექ-ვოკალი, თუმცა ხანდახან წამყვან ვოკალსაც ასრულებდა). „უინგსმა“ 1970-იანი წლების განმავლობაში უდიდეს წარმატებას მიაღწია Billboard Hot 100 ჩარტში, ისეთი სიმღერებით, როგორებიცაა „Live and Let Die“, „Silly Love Songs“, „With a Little Luck“, „Goodnight Tonight“ და მრავალი სხვა, რომლებიც ჩარტების სათავეებში ხვდებოდა. ალბომმა „Band on the Run“ აშშ-ში სამჯერ პლატინის სტატუსი მოიპოვა, და ფაქტობრივად, „უინგსის“ ყოველმა მომდევნო ალბომმა ასევე პლატინის სტატუსი მიიღო. მიუხედავად ამისა, ჯგუფის მემკვიდრეობა უსამართლოდ შეუფასებელი დარჩა. Amazon Prime-ის ახალი დოკუმენტური ფილმი, „პოლ მაკარტნი: გაქცეული კაცი“ (Paul McCartney: Man on the Run), მიზნად ისახავს ამის შეცვლას. დოკუმენტური ფილმი, რომელიც Prime Video-ზე გუშინ გამოვიდა, აღწერს მაკარტნის პოსტ-ბითლზისეულ კარიერას, „უინგსის“ ჩამოყალიბებასა და მის საბოლოო დაშლას 1981 წელს. ეს პირველი შემთხვევაა დიდი ხნის განმავლობაში, როდესაც მაკარტნი ასე ღრმად იკვლევს თავის გრძნობებს ჯგუფის მიმართ. რეჟისორმა მორგან ნევილმა ლეგენდა დეტალურად გამოკითხა დოკუმენტური ფილმისთვის, რომელშიც საუბრის თავები ნაცვლად, ხმოვანი თხრობა გამოიყენება. მაშ, რატომ ერიდებოდა მაკარტნი „უინგსის“ თემის ასე ღრმად შესწავლას აქამდე? „უინგსისადმი მიღებამ პოლს ერთგვარად გული აუცრუა“, – განუცხადა ნევილმა ინტერვიუში ამ კვირის დასაწყისში. „ის ფილმშიც ამბობს, რომ კრიტიკოსებს არ მოსწონდათ, რადგან ეს არ იყო The Beatles, არ იყო მაგარი და არ იყო, მოკლედ, ის, რასაც ელოდნენ“. თუმცა, ნევილი აღნიშნავს, რომ ბოლო წლებში მაკარტნის დამოკიდებულება ჯგუფის მიმართ შეცვლილია. „ასევე ვფიქრობ, რომ პოლი ეგუება იმას, რაც „უინგსმა“ გააკეთა. საინტერესოა, რომ პოლი თავის კონცერტებზე სულ უფრო მეტ „უინგსის“ სიმღერას უმატებს“, – ამბობს ნევილი. „და როცა ზოგიერთ ამ სიმღერას უსმენთ, ისინი The Beatles-ის სიმღერებსაც კი უწევენ კონკურენციას“. დოკუმენტური ფილმის ერთ-ერთი მოულოდნელი დამატებაა შონ ონო ლენონი. ნევილი ფილმში გვიმხელს, რომ მაკარტნის ადრეული სოლო ალბომი „Ram“ კრიტიკულად წარუმატებელი იყო, თუმცა ახლა ის ბევრი მაკარტნის თაყვანისმცემლისთვის, მათ შორის ჯონ ლენონისა და იოკო ონოს ვაჟის, ცნობილი მუსიკოსის, შონ ონო ლენონისთვის შედევრად ითვლება. „შონი პოლის დიდი გულშემატკივარია. ის პოლს მამის საუკეთესო მეგობრად აღიქვამს“, – ამბობს ნევილი. „ბევრი ადამიანი ცდილობდა „ჯონის ხალხი“ „პოლის ხალხის“ წინააღმდეგ დაეყენებინა... ეს ჟურნალებს ყიდდა და The Beatles-ის ნებისმიერი ფანისთვის ერთგვარ გასართობ თამაშად იქცა“. „მაგრამ, როგორც შონი ამბობს, ისინი სინამდვილეში ბევრად უფრო მსგავსნი იყვნენ, ვიდრე განსხვავებულნი. და ვფიქრობ, რასაც ფილმშიც ხედავთ, ის არის, რომ მაშინაც კი, როცა ჩხუბობენ, მაშინაც კი, როცა ერთმანეთზე არასასიამოვნო რაღაცებს ამბობენ, ისინი მაინც ერთმანეთს მოიხსენიებენ, როგორც ჩემს საუკეთესო მეგობარს ან ჩემს ძმას“. „გაქცეული კაცი“ ახლა ხელმისაწვდომია Amazon Prime Video-ზე.