რობერტ დიუვალი, მკაცრი მზერის მქონე მსახიობი, რომლის შესრულებამ „ნათლიას“ პირველ ორ ფილმში, „აპოკალიფსი ახლა“, „დიდი სანტინი“, „მარტოხელა მტრედი“ და „მოციქული“ მას ყველა თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო მსახიობად აქცია, 95 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დიუვალი, რომელმაც ოსკარი მიიღო – მისი შვიდი ნომინაციიდან ერთ-ერთი – ალკოჰოლიკი ქანთრი მომღერლის როლისთვის ფილმში „ნაზი გულმოწყალება“ (Tender Mercies, 1983), კვირას გარდაიცვალა ვირჯინიის რანჩოზე, „სიყვარულითა და კომფორტით გარემოცული“, განაცხადა მისმა მეუღლემ, ლუსიანამ. „მსოფლიოსთვის ის იყო ოსკარის მფლობელი მსახიობი, რეჟისორი, მთხრობელი. ჩემთვის კი ის უბრალოდ ყველაფერი იყო“, – ნათქვამია მის განცხადებაში. „მისი გატაცება ხელოვნებისადმი მხოლოდ პერსონაჟების, კარგი კერძისა და თავყრილობების მიმართ ღრმა სიყვარულს თუ შეედრებოდა. თავისი მრავალი როლისთვის, ბობი ყველაფერს აძლევდა თავის პერსონაჟებს და ადამიანის სულის ჭეშმარიტებას, რომელსაც ისინი წარმოადგენდნენ. ამით მან დაგვიტოვა რაღაც ხანგრძლივი და დაუვიწყარი. მადლობა ბობისადმი გამოჩენილი მრავალწლიანი მხარდაჭერისთვის და იმ დროისა და კონფიდენციალურობისთვის, რომელსაც გვაძლევთ მისი მოგონებების აღსანიშნავად.“ დიუვალი გამოირჩეოდა, როგორც დიდი პერსპექტივის მქონე მსახიობი – თუმცა მას არც ერთი სალაპარაკო სტრიქონი არ ჰქონია – როდესაც განასახიერა განმარტოებული ბუ რედლი ფილმში „მოკალი იმიტირებული ფრინველი“ (To Kill a Mockingbird, 1962). ჰორტონ ფუტმა, ფილმის სცენარისტმა, პირადად ურჩია იგი ამ როლზე, მას შემდეგ რაც რამდენიმე წლით ადრე დიუვალი ნიუ-იორკში ფუტის პიესაში „შუაღამის მრეკელი“ ნახა. ფუტი დიდ გავლენას ახდენდა დიუვალზე; მან ასევე დაწერა სცენარები „ნაზი გულმოწყალებისთვის“ და დიუვალის კიდევ ერთი შესანიშნავი ფილმისთვის, „ხვალ“ (Tomorrow, 1972), მსახიობმა კი ითამაშა ფილმში „დევნა“ (The Chase, 1966), რომელიც ფუტის რომანისა და პიესის ადაპტაცია იყო. ასევე დიდი გავლენა ჰქონდა რეჟისორ ფრენსის ფორდ კოპოლას, რომელმაც დიუვალი პირველად ფილმში „წვიმის ხალხი“ (The Rain People, 1969) მიიწვია, შემდეგ კი დაიქირავა იგი სანდო ოჯახის ადვოკატის, ტომ ჰეიგენის, როლზე ფილმებში „ნათლია“ (The Godfather, 1972) და „ნათლია II“ (The Godfather Part II, 1974), ასევე სერფინგით გატაცებული ლეიტენანტ-პოლკოვნიკ კილგორის როლზე ფილმში „აპოკალიფსი ახლა“ (Apocalypse Now, 1979). დიუვალის ფრაზა „აპოკალიფსი ახლა“-დან: „მიყვარს ნაპალმის სუნი დილით“, კინო ლეგენდად იქცა. სცენა, რომელიც ფილიპინებში გადაიღეს, რეაქტიული თვითმფრინავების გადაფრენისა და იქვე ჭურვების აფეთქების ფონზე, საოცრად, ერთი დუბლით შესრულდა. „დრო არ იყო საფიქრელად“, – უთხრა დიუალმა როჯერ ებერტს 1983 წელს. „ინტერკომით გავიგე, რომ თვითმფრინავების გამოყენების მხოლოდ 20 წუთი გვქონდა. ერთი გადაფრენა და მორჩა. მე უბრალოდ მთლიანად შევედი პერსონაჟში და თუ ის არ შეშინდებოდა, მეც არ შევშინდებოდი.“ თუმცა, შესრულებული როლების მრავალფეროვნებაში, დიუვალის ფავორიტი იყო ყოფილი ტეხასის რეინჯერის, აუგუსტუს მაკკრეის, როლი 1989 წლის CBS-ის მინისერიალში „მარტოხელა მტრედი“ (Lonesome Dove), რომელიც ლარი მაკმერტრის პულიცერის პრემიის ლაურეატი რომანის მიხედვით შეიქმნა. მან ეს როლი მიიღო მას შემდეგ, რაც ჯეიმს გარნერმა, რომელიც თავდაპირველად იყო შერჩეული, განაცხადა, რომ ვერ შეძლებდა ცხენზე დიდხანს ჯდომას. (დიუვალი კი, პირიქით, გამოცდილი მხედარი იყო, რადგან ბავშვობაში ზაფხულობით ბიძის რანჩოზე, მონტანაში, ატარებდა.) „ერთ დღეს „მარტოხელა მტრედის“ კოსტიუმების ოთახში შევედი და ვთქვი: ‘ბიჭებო, ჩვენ ვქმნით ვესტერნების „ნათლიას““, – უთხრა მან სტივენ კოლბერტს 2021 წელს. „მე მგონი, ისინი მე-20 საუკუნის ბოლო ნაწილის ორი უდიდესი მოვლენა იყო.“ განმარტოებული, მოკრძალებული პიროვნება, რომელიც ჰოლივუდის ყურადღებას გაურბოდა, ვირჯინიის მრავალწლიანი მცხოვრები, თავად წერდა და ასრულებდა საკუთარ ქანთრი ბალადებს თავისი პერსონაჟისთვის, მაკ სლეჯისთვის, ფილმში „ნაზი გულმოწყალება“ შესრულებული თავშეკავებული როლისთვის. დიუალმა ოსკარის ნომინაციები მიიღო ასევე ჰეიგენისა და კილგორის როლებისთვის, ასევე მკაცრი საზღვაო მფრინავის, ბულ მიჩამის, განსახიერებისთვის ფილმში „დიდი სანტინი“ (The Great Santini, 1979); პენტეკოსტელი მქადაგებლის, იულისი „სონი“ დიუის, როლისთვის ფილმში „მოციქული“ (The Apostle, 1997), რომელიც მან თავად დაწერა, მასში იმღერა, გადაიღო და დააფინანსა; ბოროტი, მაგრამ რაღაცნაირად მომხიბვლელი კორპორატიული ადვოკატის, ჯერომ ფაჩერის, როლისთვის ფილმში „სამოქალაქო სარჩელი“ (A Civil Action, 1998); და პატარა ქალაქის მაგისტრატის, ჯოზეფ პალმერის, როლისთვის – რობერტ დაუნი უმცროსის პერსონაჟის მამის – ფილმში „მოსამართლე“ (The Judge, 2015). სწრაფად მოქმედი ყაჩაღის როლში, დიუვალი ჯონ უეინს დასამახსოვრებელ სროლაში ჩაერთო ფილმში „ჭეშმარიტი სიმამაცე“ (True Grit, 1969), და გამოირჩეოდა, როგორც არაკომპეტენტური მაიორი ფრენკ ბერნსი რობერტ ალტმანის „M*A*S*H“-ში (1970), როგორც ავტომატი ჯორჯ ლუკასის „THX 1138“-ში (1971) და როგორც მისისიპის ბამბის ფერმერი ჯექსონ ფენტრი ფილმში „ხვალ“. მან ითამაშა დოქტორ უოტსონის როლი ფილმში „შვიდპროცენტიანი ხსნარი“ (The Seven Per-Cent Solution, 1976), დაუნდობელი ტელევიზიის აღმასრულებელი დირექტორი ფილმში „ქსელი“ (Network, 1976), სპორტული ჟურნალისტი ფილმში „ნატურალი“ (The Natural, 1984) და NASCAR-ის გუნდის ხელმძღვანელი ფილმში „ჭექა-ქუხილის დღეები“ (Days of Thunder, 1990). პოლიციელის როლებში ის თავის სტიქიაში იყო ფილმებში „დეტექტივი“ (The Detective, 1968), „ნამდვილი აღიარებები“ (True Confessions, 1981) და „ფერები“ (Colors, 1988). უფრო ცოტა ხნის წინ, დიუვალი ტეხასელ რანჩოდერად მოგვევლინა საოჯახო დრამაში „ველური ცხენები“ (Wild Horses, 2015), გამოჩნდა ჯონ სტაინბეკის „სადავო ბრძოლის“ (In Dubious Battle, 2016) ადაპტაციაში, ითამაშა ჩიკაგოს გავლენიანი ფიგურის როლი სტივ მაკქუინის ფილმში „ქვრივები“ (Widows, 2018).